Koci Dom

Program: Złap, wysterylizuj, wypuść

Następujące informacje mają na celu dostarczenie podstawowych wiadomości na temat opieki medycznej nad kotami wolno żyjącymi. Nie powinny być wykorzystywane do diagnozowania zwierząt i nie są to też porady weterynaryjne. Jeśli twój kot jest chory lub ranny udaj się do lecznicy weterynaryjnej.

Koty wolno żyjące nie mają większych problemów zdrowotnych niż koty domowe. W rzeczywistości, koty te jako populacja mogą być zdrowsze niż domowi ulubieńcy. Dzieje się tak dlatego, że u kociąt rozwija się naturalna odporność na wiele chorób. Bez względu na to, zapobieganie i wczesne leczenie dolegliwości medycznych odgrywa ważną rolę w zapewnieniu kotom długiego i zdrowego życia.

Zapobieganie

• Sterylizacja/kastracja polepsza zdrowie kotów oraz ich zachowanie i eliminuje ryzyko zachorowania na niektóre rodzaje raka
• Dokarmiaj koty regularnie (suche jedzenie jest potrzebne do utrzymania zdrowia zębów) i dawaj im świeżą wodę. Utrzymuj miejsca karmienia w czystości.

Leczenie

Jeśli zauważysz coś niezwykłego np. łzawienie z oczu, utykanie lub nagłą, niewyjaśnioną utratę wagi, wymioty zabierz kota do weterynarza. Jeśli twój lokalny weterynarz nie leczy kotów wolno żyjących skontaktuj się z innymi karmicielami lub organizacjami prozwierzęcymi, które poinformują cię, gdzie się zwrócić.

W zależności od rodzaju choroby lub zranienia kot może zostać w lecznicy, wrócić do domu w celu dalszego leczenia lub być wypuszczonym bezpośrednio na wolność. Jeśli zachodzi potrzeba opieki nad kotem w domu musisz mieć dużą klatkę, gdzie będzie można go trzymać. Postaraj się o małą kuwetę i plastikowe naczynia na wodę i jedzenie. Stosuj się do zaleceń weterynarza przy podawaniu leków. Nawet jeśli leczenie jest długie, kot może zostać wypuszczony do kolonii gdy tylko wyzdrowieje.

Opieka nad dzikimi kotami jest trudniejsza niż nad domowymi ale nie zniechęcaj się i nie rezygnuj z szukania opieki medycznej. Dostępne są długo działające zastrzyki, leki w płynie, pokruszone pigułki i inne metody, które ułatwiają leczenie kotów nieoswojonych. Pamiętaj - ratujesz życie. Niewielki stres kota związany z zamknięciem i leczeniem jest tego wart.

Definicje:

• Wrzód: zranienie, które się zrosło powierzchownie pozostawiając infekcję pod skórą. Po otworzeniu wrzodu zauważysz krew, ropę i nieprzyjemny zapach. Możesz też zobaczyć zgrubienie na skórze pod futrem. Nie leczony wrzód może rozprzestrzenić infekcję po całym organizmie.
• Świerzb uszny: małe pasożyty, które powodują podrażnienie i infekcję ucha.
• Koci brak odporności (FIV) i kocia białaczka (FeLV): choroby układu odporności. FIV przenosi się od kota do kota przez ugryzienie, zaś FeLV przez ślinę oraz od matki do kociąt. U niektórych kotów przechodzi bezobjawowo, a u innych rozwija się drugi etap choroby. FIV i FeLV dotyka 3% populacji kotów dzikich - mniej niż kotów domowych. Zatrzymanie rozmnażania i walk przez sterylizajcię/kastrację redukuje występowanie tych chorób.
• FIP - choroba wirusowa, z którą styka się wiele kotów dzikich i domowych ale bardzo niewiele się nią zaraża. Nie istnieje test, który bez wątpliwości wykrywa tę chorobę ani skuteczna szczepionka.
• Uczulenie na pchły: u niektórych kotów zdarza się ostra reakcja alergiczna na ugryzienia pcheł. Objawia się ona utratą sierści, strupami i/lub ostrym swędzeniem. W większości wypadków odpchlenie usuwa objawy. Zapchlenie u kociąt może doprowadzić do anemii zagrażającej życiu.
• Ciąża: trwa u kotek około 64 dni
• Gingivitis: stan zapalny dziąseł. Może to być powikłanie związane z FeLV lub FIV lub może występować samoistnie. Objawia się spuchniętymi dziąsłami, ruszającymi się zębami, nadmiernym wydzielaniem śliny i trudnościami w jedzeniu. Nie leczona jest groźna dla życia.
• Karmienie: matka produkuje mleko póki małe nie zaczną jeść normalny pokarm czyli przez okres ok. 4 do 7 tygodni. Karmiące matki nie mogą być sterylizowane zanim dzieci nie mogą być odstawione.
• Wszy: możesz zauważyć jaja, które wyglądają jak kurz drewniany lecz nie można ich sczesać z sierści kociaka. Usunięcie wszy wymaga wielokrotnego stosowania specjalnych szamponów zaleconych przez weterynarza.
• Grzybica: infekcja grzybicza skóry. Podejrzane zmiany na skórze powinny być zbadane przez weterynarza. Zajmując się kotem podejrzanym o tę infekcję należy nosić rękawiczki.
• Kocia panleukopenia: jest to relatywnie rzadka choroba u dzikich kotów, które rozwijają naturalną odporność. Większość szczepionek kocich posiada komponent zabezpieczający przed tą chorobą.
• Pasożyty wewnętrzne: niektóre koty nie wykazują symptomów zarobaczenia lecz można zauważyć robaki w ich odchodach
• Infekcja górnych dróg oddechowych (URI): infekcja wirusowa podobna do grypy u ludzi. Objawia się wydzieliną z nosa i/lub oczu, głośny oddech i/lub kichanie. URI może powodować powikłania i w niektórych przypadkach zagraża życiu.